Άνθρωποι και ζώα, μια σχέση αναίτιας βαρβαρότητας

30 Μαρ 2022

“Πολιτισμένος είναι εκείνος που σέβεται, υπερασπίζεται και φροντίζει τα πιο αδύναμα από εκείνον πλάσματα, όπως τα ζώα, τα παιδιά και τους ηλικιωμένους.”

Η φύση, η μητέρα όλων των μορφών ζωής και όλων των οικοσυστημάτων αυτού του πλανήτη, προίκισε με διαφορετικά βιολογικά χαρίσματα και δυνατότητες τα πλάσματα στα οποία πρόσφερε το δώρο της ζωής.
Χωρίς καμία ίσως εξαίρεση όλα τα συναισθανόμενα πλάσματα έχουν κοινή καταγωγή, πάρα πολλά κοινά βιολογικά, σωματικά και συναισθηματικά χαραχτηριστικά και κοινές βασικές ανάγκες…όλα χαίρονται, παίζουν, υποφέρουν, όλα φοβούνται και όλα πονούν, μα πιο πολύ, όλα λαχταρούν να ζήσουν και να γευτούν όση περισσότερη μαγεία ζωής μπορούν. 
Η γνήσια σοφία της φύσης γνωρίζει πολύ καλά ότι η ομορφιά και η αρμονία προκύπτουν μόνο μέσα από τη διαφορετικότητα, από την ποικιλία των μορφών και των δυνατοτήτων και γι’ αυτό πλημμύρισε τον “κήπο” του πλανήτη με ατελείωτη διαφορετικότητα και ποικιλία.

Εμείς όμως οι άνθρωποι, που υστερούμε πάρα πολύ σε σοφία σε σχέση με τη φύση, δυσκολευόμαστε ιδιαίτερα (συνειδητά ή ασυνείδητα) να αντιληφθούμε, να κατανοήσουμε και να εφαρμόσουμε την θαυμαστή απλότητα και την ευφυΐα των σχεδιασμών της, δυσκολευόμαστε να εφαρμόσουμε και να βιώσουμε την αρμονία και τη συνύπαρξη όπως αυτή και ίσως γι’ αυτό, ακόμα, δεν έχουμε γνωρίσει την ευτυχία και την ειρήνη στον γαλαζοπράσινο πλανήτη που μας φιλοξενεί.

Όλοι γνωρίζουμε ότι δεν είμαστε το πιο δυνατό είδος, ούτε το πιο γρήγορο, δεν μπορούμε να πετάξουμε, ούτε να ζήσουμε για πολύ χρόνο στο βυθό της θάλασσας, το βλέμμα και η ακοή μας έχουν συγκεκριμένα όρια.
Η μάνα φύση όμως μας προίκισε με άλλα σπάνια δώρα, τη φαντασία και την επίγνωση.
Η φαντασία είναι η τόσο ιδιαίτερη δυνατότητα που μας ξεχώρισε από όλα τα υπόλοιπα πλάσματα της γης.
Είναι αυτή που ενεργοποίησε τις πιο σπουδαίες τάσεις μας, την περιέργεια, την έρευνα, τον πειραματισμό, τη συνεργασία, τις εφευρέσεις και τις ανακαλύψεις, την τεχνολογία και τον πολιτισμό.
Η επίγνωση είναι αυτή η εσωτερική φωνή, που όταν ξυπνά, μας παρουσιάζει γυμνές και απροκάλυπτες τις συνέπειες και τις επιπτώσεις των πράξεών μας, του τρόπου που σχετιζόμαστε με τον κόσμο.

Σ’ αυτή μας την πορεία, στα δύσκολα χρόνια, χρησιμοποιήσαμε όλα μας τα “όπλα” και τις γνώσεις και πιστέψαμε ότι είμαστε κυρίαρχοι και ιδιοκτήτες αυτού του κόσμου.
Πιστέψαμε ότι μας ανήκει, ότι φτιάχτηκε για μας, ότι μπορούμε να κάνουμε ότι θέλουμε χωρίς συνέπειες.
Έτσι, στο ταξίδι της εξέλιξης,  εκτός από τις πρώτες ύλες και τους φυσικούς πόρους του πλανήτη, χρησιμοποιήσαμε και εκμεταλλευτήκαμε πάρα πολύ και τα ζώα, ιδιαίτερα αυτά που από τη φύση τους ζούσαν κοντά μας και μπορούσαμε να εξημερώσουμε.
Στην πορεία όλων αυτών των αιώνων μέχρι σήμερα τα χρησιμοποιήσαμε και τα εκμεταλλευτήκαμε με κάθε πιθανό, πάντα ανθρωποκεντρικό, τρόπο για να επιβιώσουμε και να φτιάξουμε τις κοινωνίες μας.
Για τροφή, ρουχισμό, φάρμακα, διασκέδαση, εκτόνωση, πολύ σκληρές εργασίες και φυσικά κάθε λογής πειράματα. Οι επιστημονικές μας γνώσεις μέχρι σήμερα, σ’ έναν πολύ μεγάλο βαθμό, οφείλονται στη χρήση και την εκμετάλλευση που κάναμε στα ζώα.
Τα εκδιώξαμε βίαια από τους φυσικούς τους βιότοπους για τα επεκτατικά μας σχέδια, για τις πόλεις, τις καλλιέργειες και τα εργοστάσιά μας.
Έπειτα από σχετικές επιστημονικές έρευνες και μελέτες, αλλά και ρίχνοντας  μια ματιά στο χάρτη της γης, φανερώνεται συγκριτικά, ο όγκος και οι τόποι που καταλάμβανε από πολύ παλαιότερα μέχρι τις μέρες μας η άγρια ζωή.
Η εικόνα είναι τραγική και δραματική. Η άγρια ζωή του πλανήτη σχεδόν εξαφανίστηκε, σπάνια είδη αφανίστηκαν, μέσα σε λιγότερο από έναν αιώνα, τον αιώνα των μεγάλων βιομηχανικών επαναστάσεων της ανθρωπότητας.
Συγγενικά με μας πλάσματα, πλάσματα αδύναμα, που λαχταράνε και αυτά όπως εμείς να ζήσουν, πλήρωσαν εξαιρετικά βαρύ τίμημα για να μπορέσουμε εμείς να εξελιχθούμε.
Να μην ξεχνάμε επίσης ότι τα ζώα ήταν πάντα και τα ανυπεράσπιστα θύματα όλων των ανόητων πολέμων μας και όλων των καταστροφών που έπληξαν και επιβάρυναν τη γη από τη δική μας ανευθυνότητα.
Αμέτρητες μολύνσεις σε ατμόσφαιρα και ωκεανούς, ατελείωτες πυρκαγιές σε δάση, επικίνδυνα ατυχήματα σε πυρηνικά εργοστάσια και τόσα άλλα.
Οι θρησκείες μας, όπως και όλα τα πολιτικά και οικονομικά συστήματα που εφαρμόζουμε, υποστήριξαν πάντα σθεναρά αυτή την επικίνδυνη και βάρβαρη σχέση μας με τα ζώα, φροντίζοντας να ξεριζώσουν “βελούδινα” και “αναίμακτα” από τον ψυχισμό μας την ενσυναίσθηση, τη συμπόνια, την αγάπη, το σεβασμό, την τρυφερότητα και τη φροντίδα.

Μια γρήγορη ματιά στις τηλεοπτικές διαφημίσεις και τις συσκευασίες των προϊόντων που περιέχουν τεμαχισμένα μέλη ή παράγωγα ζώων, δίνει στον τηλεθεατή την ολοφάνερη εντύπωση, ότι όλα αυτά τα ζωάκια το μόνο που λαχταράνε και ονειρεύονται είναι το να βρεθούν στα ανθρώπινα στομάχια.
Η υποκρισία, η εκμετάλλευση και η κερδοσκοπία είναι βασικά και γνώριμα χαραχτηριστικά του πολιτισμού μας, όλοι το ξέρουμε αλλά οι πιο πολλοί, όλα αυτά, τα θεωρούν πια κομμάτια της κανονικότητάς μας.
Επίσης, μιλώντας για υποκρισία και εκμετάλλευση, να μην λησμονηθεί να αναφερθεί, εκείνη η κατηγορία ανθρώπων, οι οποίοι αγαπούν πολύ και φροντίζουν τα χαριτωμένα “ζωάκια συντροφιάς”. Αυτοί είναι μια κατηγορία ανθρώπων που έχουν αντιληφθεί ότι μόνο τα σκυλάκια και τα γατάκια είναι ζώα που αξίζουν αγάπη και φροντίδα και όλα τα υπόλοιπα είναι για τροφή.
Αυτός είναι ένας ηθικά επιλεκτικός διαχωρισμός που γίνεται αποκλειστικά μέσα στο νου μας και επιλέγει ό,τι του αρέσει και τον κάνει να αισθάνεται όπως εκείνος θέλει.
Οι συνάνθρωποί μας του “Εγώ αυτό θέλω”.
Μα δεν είναι μονάχα αυτοί, είναι και μια άλλη κατηγορία ανθρώπων που όταν τους μιλάς για σφαγεία, για πόνο και βαρβαρότητα ή όταν τους ρωτάς αν θα μπορούσαν να σκοτώνουν αυτοί οι ίδιοι τα ζώα που θέλουν στο πιάτο τους αντιδρούν σοκαρισμένοι σαν αυτές οι σκέψεις να μην είχαν περάσει ποτέ από τα μυαλά τους.
Και τέλος, στην εποχή της 4ης βιομηχανικής επανάστασης, που η ανθρωπότητα έχει ήδη πάει στο φεγγάρι και ακόμα παραπέρα, είναι αστείος και παρωχημένος πια ο ισχυρισμός κάποιων ότι ο ανθρώπινος οργανισμός χρειάζεται απαραίτητα τα ζωικά “προϊόντα”. Σήμερα είναι πλέον διαθέσιμες άπειρες εναλλακτικές διατροφικές επιλογές, που δεν περιλαμβάνουν ζωικά μέλη ή παράγωγα, και μπορούν να καλύψουν απόλυτα τις ανθρώπινες διατροφικές ανάγκες.
Φυσικά και σε αυτό το ζήτημα χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή καθώς ο Καπιταλισμός, ως γνωστόν, αναζητά παντού νέους χώρους και νέες ευκαιρίες (μόδες) για να εισβάλλει και να δημιουργήσει ψεύτικες ανάγκες και προϊόντα προς υπερκατανάλωση.

Εκμεταλλευόμενοι με πολλούς τρόπους τα ζώα αποκτήσαμε σπάνιες και σπουδαίες γνώσεις που μας βοήθησαν να φτιάξουμε πολύ προηγμένες, επιστημονικά και τεχνολογικά, κοινωνίες.
Μα καθώς η απληστία και η κυριαρχική μας μανία δεν είχε ποτέ ούτε ηθικά ούτε κοινωνικά όρια, καθώς τα ανταγωνιστικά και κερδοσκοπικά οικονομικά μας μοντέλα και η παράλογη φιλελεύθερη πεποίθηση της συνεχούς ανάπτυξης και της υπερκατανάλωσης των πάντων, κυριάρχησαν ολοκληρωτικά στις κοινωνίες μας, εκτός από τη φτώχια, τις ανισότητες και τα αδιέξοδα όλο και περισσότερων ανθρώπων, οδηγήσαμε στην εξαφάνιση και τον αφανισμό και έναν ασύλληπτο αριθμό σπάνιων ειδών, απολύτως απαραίτητων για την ισορροπία της ζωής και τη βιωσιμότητα στον πλανήτη μας.
Παρακαλώ σκεφτείτε λιγάκι βαθύτερα, λίγο πιο ανοιχτά.
Όλοι οι σχεδιασμοί, όλες οι ιδεολογίες μας και όλα τα συστήματα που εφαρμόσαμε σ’ αυτό τον κόσμο, σχεδιάστηκαν πάντα ανθρωποκεντρικά, εξυπηρετούσαν πάντα πρώτα τον άνθρωπο και τις ανάγκες του, πραγματικές ή ψεύτικες, χωρίς ποτέ να υπολογίζουν και να λαμβάνουν υπ’ όψιν, σοβαρά και υπεύθυνα, τις ό,ποιες κακές και ανεπίτρεπτες ηθικά επιπτώσεις στα άλλα πλάσματα και στο φυσικό περιβάλλον…
Αυτός είναι ίσως και ένας από τους κύριους λόγους που όλα αυτά απέτυχαν να δημιουργήσουν ειρηνικές και αρμονικές κοινωνίες.

Η πεποίθηση ότι “κάποιες ζωές αξίζουν περισσότερο από κάποιες άλλες” είναι μια από τις πιο επικίνδυνες που έχει επινοήσει ποτέ ο νους του ανθρώπου.

Γιατί αυτή η πεποίθηση δεν αφορά και δεν βρίσκει εφαρμογή μονάχα στα αδύναμα ζώα αλλά και σε κάθε άνθρωπο ή ομάδα ανθρώπων με διαφορετική κουλτούρα, καταγωγή, ιδέες και αξίες.
Οι ανθρωποθυσίες στο Άουσβιτς είναι ένα τέτοιο παράδειγμα, όπως και όλες οι άλλες γενοκτονίες και διωγμοί.
Είναι παλαβό και τελείως παράδοξο, κάποιες πολύ σπουδαίες αξίες, που κατανόησε ο ανθρώπινος νους, όπως η ελευθερία, η δικαιοσύνη, η ισότητα, η συμπόνια και η αλληλεγγύη να περιορίζονται και να σταματούν στα ανθρώπινα όρια. Είναι τραγικό, οι αξίες δεν έχουν σύνορα, δεν είναι δυνατόν να περιορίζονται.
Το να προκαλεί κάποιος πόνο ή το θάνατο σε άλλα πλάσματα δεν μπορεί να είναι αποδεκτό για καμία αιτία ή δικαιολογία, είναι βαρβαρότητα και έλλειψη πολιτισμού.
Η ζωή είναι ενιαία και αδιαίρετη, δεν τεμαχίζεται, απλά η ζωή εκφράζεται με πολλές και διαφορετικές μορφές. Ο διαχωρισμός και οι διαιρέσεις, που κάνει αυθαίρετα ο ανθρώπινος νους στο θαύμα της ζωής, είναι ίσως η σημαντικότερη αιτίας της αποτυχίας όλων των ανθρωποκεντρικών συστημάτων που εφαρμόστηκαν και της ατελείωτης δυστυχίας που χαραχτηρίζει ακόμα τις κοινωνίες μας.

Δεν υπερασπίζομαι τα ζώα, ούτε τα δικαιώματά τους!!!
Είναι ανόητο, η ζωή δεν είναι δικαστήριο!!!

Τα ζώα όπως και οι γυναίκες, οι μαύροι, οι ομοφυλόφιλοι, οι μετανάστες, οι κάθε λογής μειονότητες αυτού του κόσμου, δεν χρειάζονται υπεράσπιση, χρειάζονται μονάχα σεβασμό, αποδοχή, εκτίμηση και ελεύθερο χώρο να εκφραστούν και να εκπληρώσουν τις ανάγκες τους.

Αρκετά!! Φτάνει πια η υποκρισία!!!

Η ανθρωπότητα οφείλει επιτέλους να αντιληφθεί ότι ο δρόμος για ειρήνη και αρμονία, μέσα στις ψυχές και μέσα στις κοινωνίες μας, περνά απαραίτητα από τον τερματισμό της εκμετάλλευσης και της βαρβαρότητας σε βάρος των ζώων.
Καθένας μας οφείλει να κατανοήσει ότι η πιο σπουδαία απ’ όλες τις επαναστάσεις είναι εκείνη που συμβαίνει στο νου μας, στη βάση των αξιών μας.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

© , ReValuetion