Γιατί έχουν αποτύχει όλες οι θεωρίες και όλες οι ιδεολογίες;

4 Απρ 2022

Αυτό είναι σίγουρα το βασικότερο και σημαντικότερο ερώτημα που θα πρέπει να απασχολεί κάθε άνθρωπο που θέλει να κατανοήσει την χαοτική και δυστοπική εικόνα του σύγχρονου κόσμου μας και να αντιληφθεί τις πραγματικές αιτίες όλων των πολύ μεγάλων προβλημάτων του.
Είναι κυριολεκτικά ένα θεμελιώδες ερώτημα στο οποίο οφείλουμε όλοι ν’ απαντήσουμε καθαρά, με σαφήνεια, αν θέλουμε πραγματικά να καταλάβουμε την ολοκληρωτική και χωρίς καμία αμφιβολία αποτυχία των ιδεών και των θεωριών που προτάθηκαν και εφαρμόστηκαν μέχρι σήμερα.
Χωρίς να έχουμε μια, όσο το δυνατόν πιο ακριβή, πιο ξεκάθαρη απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα, δεν μπορούμε να προχωρήσουμε παρακάτω, δεν είμαστε σε θέση να αντιληφτούμε και να κατανοήσουμε το που κάναμε λάθος, ώστε να μην το επαναλάβουμε.

Αν όμως κάποιος άνθρωπος πιστεύει και ανήκει ήδη σε κάποια ιδεολογία, αν κάποιος υποστηρίζει θερμά κάποια θεωρία, τότε είναι άραγε σε θέση να δώσει μια καθαρή, ανεπηρέαστη και εμπεριστατωμένη απάντηση στο κρίσιμο ερώτημά μας?
Προφανώς όχι, σε καμία περίπτωση, γιατί για να απαντήσουμε ανεπηρέαστα και χωρίς προκαταλήψεις στο ερώτημα αυτό απαιτείται να βγούμε από τα ιδεολογικά μας κοστούμια, γιατί διαφορετικά η σκέψη μας θα βλέπει και θα αντιλαμβάνεται μονάχα ένα μέρος της εικόνας, αυτό που έχει μάθει και πιστεύει σαν αλήθεια.
Γι’ αυτό ο ερευνητής ή ο στοχαστής, που αναζητά απάντηση στο ερώτημα, θα πρέπει να έχει ένα νου ανεπηρέαστο, ανένταχτο, χωρίς βαρίδια και προκαταλήψεις, ώστε να είναι σε θέση να αντικρίσει ολόκληρη την εικόνα και να σταθεί χωρίς στρεβλά ιδεολογικά εμπόδια μπροστά στην αλήθεια.

Αλήθεια είναι το τέλος της λήθης, της κατάστασης που κάποιος δεν θυμάται, που με κάποιο τρόπο έχει σβηστεί επιλεκτικά η μνήμη του.

Μοιάζει σαν εμείς οι άνθρωποι, στην πορεία της εξέλιξής μας, να ξεχάσαμε, να λησμονήσαμε σταδιακά τις βασικές μας αξίες, την ταυτότητά μας σ’ αυτή τη γη, τις σχέσεις μας με το φυσικό κόσμο. Αποκοπήκαμε σταδιακά όλο και περισσότερο και χαθήκαμε μέσα στις θεωρίες και τις ιδεολογίες, που μετέτρεψαν την αλήθεια και την ουσία των πραγματικών αξιών και των ιδανικών μας σε στόχους που χρειαζόταν να κατακτηθούν.
Οι ιδεολογίες και οι θεωρίες “εξαπάτησαν” την ανθρωπότητα γιατί θεώρησαν τα ιδανικά και τις αξίες σαν στόχους, αντί να τα θεωρήσουν σαν απολύτως απαραίτητα και βασικά θεμέλια για την υγιή ανάπτυξη της προσωπικότητας κάθε νέου παιδιού που έρχεται σ’ αυτό τον κόσμο.
Τα εκπαιδευτικά μοντέλα μας δεν ενδιαφέρθηκαν ποτέ ουσιαστικά για τις αξίες και τα ιδανικά μας, αντ’ αυτού τους ενδιαφέρει πάντα η δημιουργία εξειδικευμένων και χρήσιμων εργατών του υπάρχοντος μοντέλου.

Η Αλήθεια λοιπόν είναι το βασικό “κλειδί” σε όλη αυτή υπόθεση.
Η Αλήθεια η οποία ποτέ δεν υποστηρίχτηκε έμπρακτα και ουσιαστικά από τις δομές και τους οργανωμένους φορείς της κοινωνίας.
Ποτέ δεν έμαθαν και δεν μοιράστηκαν, οι περισσότεροι άνθρωποι στον κόσμο μας, την δύναμη και την αξία της αλήθειας.

Και δεν την έμαθαν γιατί γεννήθηκαν μέσα σ’ ένα περιβάλλον στο οποίο ήδη κυριαρχούσε το ψέμα, ένα περιβάλλον που λειτουργούσε βασισμένο στο ψέμα.
Αν ρίξουμε μια ματιά σε ολόκληρη την δομή της κοινωνίας θα δούμε ότι στο μεγαλύτερο μέρος της, βασίζεται πάνω στο επινοημένο και κατασκευασμένο ψέμα.
Η πολιτική, αυτή η τόσο παλιά και πλέον παρωχημένη μέθοδος επίλυσης των ανθρώπινων προβλημάτων, είναι κυριολεκτικά γέννημα του ψεύδους, η πολιτική και το ψεύδος είναι δύο έννοιες απόλυτα συνυφασμένες και αλληλένδετες και δεν νοείται η μία χωρίς την άλλη.
Οι πολιτικές ομάδες, ολόκληρου του πολιτικού φάσματος, σε ολόκληρο τον κόσμο, ουδεμιάς εξαιρουμένης, εκπροσωπούν συγκεκριμένα οικονομικά και κυριαρχικά συμφέροντα, τα οποία βρίσκονται συνεχώς σε σύγκρουση μεταξύ τους, γι’ αυτό και οι ομάδες αυτές έχουν μοναδικό στόχο και σκοπό την κατάκτηση της εξουσίας για να υλοποιούν και να επιβάλλουν τα δικά τους συμφέροντα.
Η επιδίωξη και η κατάκτηση της εξουσίας αποτελεί από μόνη της ένα φαινόμενο εξαιρετικά νοσηρό καθώς Εξουσία σημαίνει “αυτό που δεν έχει ουσία”.
Το ψέμα, η πλάνη και η λήθη αποτελούν τα βασικά συστατικά με τα οποία οι πολιτικές ομάδες προσπαθούν να παραπλανήσουν και να πείσουν, να δώσουν ψεύτικες υποσχέσεις και ψίχουλα για να πάρουν με το μέρος τους και να χειραγωγήσουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος της ανθρώπινης μάζας.
Και πέρα από τα διεφθαρμένα πολιτικά παιχνίδια, ως γνωστόν, όλον αυτόν τον πολιτικό “θίασο” τον “σκηνοθετεί”, τον ελέγχει, τον εξαγοράζει και τον κατευθύνει ολοκληρωτικά η κάθε πλουτοκρατική ελίτ, της κάθε εποχής και του κάθε τόπου, που βρίσκεται πάντα πίσω από κάθε απόφαση και κάθε επιλογή.
Μια πλουτοκρατική ελίτ η οποία εδώ και αιώνες έχει σχεδιάσει, έχει στήσει και συντηρεί το γνωστό σε όλους “παιχνίδι” που λέγεται Μονόπολη ή αλλιώς Εμπόριο. Ένα άδικο και άνισο παιχνίδι μέσα στο οποίο οι λίγοι πάντα κερδίζουν και οι πολλοί πάντα υποφέρουν γιατί στον σχεδιασμό του δεν προβλέπεται να ωφελούνται όλοι.
Μέσα σ’ ένα Εμπορικό σύστημα το οποίο υποστηρίζει, ευνοεί και προωθεί αδιαπραγμάτευτα την ιδιοκτησία, τον ατομικό πλουτισμό, τον ανταγωνισμό, την κερδοσκοπία, τις ανισότητες, τον καταναλωτισμό, τη φτώχια, την εκμετάλλευση και την εξάντληση των φυσικών πόρων του πλανήτη, η πολύπαθη Αλήθεια μαζί με τους υπόλοιπους “φτωχούς συγγενείς” της, την αλληλεγγύη, τη συμπόνια, τη δικαιοσύνη, την ηθική, την ελευθερία, την αποδοχή, την αφθονία και την άμεση πρόσβαση, δεν έχουν καμία θέση και καμία τύχη.

Χρειάζεται να γίνει απόλυτα κατανοητό, από τον ερευνητή του βασικού ερωτήματος, ότι οι κυβερνήσεις όλων των χωρών είναι διεφθαρμένες και ανήμπορες να βοηθήσουν την κοινωνία και τα προβλήματά της, καθώς αποδέχονται, υπάρχουν και λειτουργούν μέσα στα πλαίσια, τους όρους, τους κανόνες και τους περιορισμούς του Εμπορικού συστήματος, το οποίο βασίζεται ολοκληρωτικά στο ψέμα και την πλάνη.

Παράλληλα με την πολιτική, την πλουτοκρατία και το Εμπόριο, όπου το ψέμα, η υποκρισία και η διαφθορά ανθούν όλες τις εποχές, έχουμε και τα θρησκευτικά δόγματα τα οποία “ειδικεύονται” στα πνευματικά και υπαρξιακά ζητήματα τα οποία απασχολούν πάντα την ανθρωπότητα.
Και σε αυτό το πεδίο η κυριαρχία του ψεύδους και των εξ αποκαλύψεως αληθειών είναι καθολική και αδιαπραγμάτευτη.
Βασικός στόχος όλων αυτών των δογμάτων είναι η “κλοπή” του ανθρώπινου νου προς όφελος του βασικού αφηγήματος της κάθε θρησκείας αλλά και του ελέγχου των μαζών. Οι μάζες θα πρέπει να πιστεύουν τυφλά και χωρίς αμφισβητήσεις στον εκάστοτε θεό που τους προσφέρουν οι θρησκείες, να φοβούνται την τιμωρία και την οργή του, να προσδοκούν τα προνόμια και την ανταμοιβή του και πάνω απ’ όλα να υπακούν.
Γι’ αυτό οι θρησκείες προσφέρουν πάντα έτοιμες και αδιαπραγμάτευτες απαντήσεις στα μεγάλα υπαρξιακά ερωτηματικά των καιρών, που είναι πλήρως εναρμονισμένες με το εκάστοτε θρησκευτικό αφήγημα που αντιπροσωπεύουν.

Η εκπαίδευση στην υπακοή, στο φόβο και στη συμμόρφωση είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να λειτουργούν “ομαλά” μέσα στο υπάρχον κατεστημένο σύστημα οι κοινωνίες μας, γιατί διαφορετικά, όλο το επινοημένο αφήγημα, που περιλαμβάνει τις θρησκείες, την πολιτική, την πλουτοκρατία και το εμπόριο, θα μπορούσε να καταρρεύσει από τη μια στιγμή στην άλλη σαν χάρτινος πύργος.
Το ψέμα λοιπόν είναι ένας από τους βασικούς λόγους που όλες οι ιδεολογίες και όλες οι θεωρίες απέτυχαν μέχρι σήμερα.
Δεν πρέπει όμως να λησμονήσουμε να αναφέρουμε ότι η πιο κοντινή και πιο αντικειμενική προσέγγιση στην Αλήθεια προέρχεται μονάχα από τις Επιστήμες, καθώς τα συμπεράσματα των ερευνών τους εξάγονται έπειτα από πειράματα και ουσιαστικές αποδείξεις.
Η Επιστημονική Αλήθεια έχει μορφή δυναμική, εξελικτική και αλλάζει διαρκώς όσο οι γνώσεις πλουτίζουν και διευρύνονται καταρρίπτοντας προηγούμενες θεωρήσεις και αυτός είναι ένας πραγματικά ασφαλής τρόπος για να βαδίζει η ανθρωπότητα.

Πέρα από το ψέμα της πολιτικής, την εξουσία, τα κράτη, την πλουτοκρατική ελίτ και το εμπόριο που αναφέρθηκαν, ένας άλλος σημαντικός λόγος για την αποτυχία όλων των ιδεολογιών και των θεωριών είναι το γεγονός ότι όλες είχαν πάντα σαν βάση των σχεδιασμών τους το Εγώ και τον άνθρωπο.
Το “Εγώ” σαν κέντρο από τη δομή του, αποκόπτεται από το σύνολο, συμπεριφέρεται με την λογική “Εγώ και ο κόσμος”.
Το “Εγώ” είναι αποτέλεσμα του φόβου και της άγνοιας και γι’ αυτό μια Εγωκεντρική συμπεριφορά μέσα σε μια κοινωνία αποτελεί από μόνη της φαινόμενο νοσηρότητας γιατί το άτομο λειτουργεί ανταγωνιστικά και πέρα από το δικό του, δεν ενδιαφέρεται για το κοινό όφελος.
Ο Ανθρωποκεντρισμός θεωρεί ότι ο άνθρωπος είναι πάντα το κέντρο αναφοράς ολόκληρου του πλανήτη, πως ό,τι υπάρχει πάνω σ’ αυτόν υπάρχει για να τα χρησιμοποιεί και να τα εκμεταλλεύεται για τις ανάγκες του.
Μέσα σ’ έναν κόσμο αδιαίρετο, αλληλοεπηρεαζόμενο και αλληλένδετο από τη φύση του, ο Ανθρωποκεντρισμός θεωρεί ότι ο άνθρωπος είναι κυρίαρχος και ιδιοκτήτης και με αυτή την πεποίθηση σχεδίασε όλα τα μοντέλα και όλα τα συστήματα στις κοινωνίες του.
Αυτή η στρεβλή και απαράδεκτη οπτική λησμονά ότι ο πλανήτης αυτός, από την αρχή της δημιουργίας του, γεννά και συντηρεί αμέτρητες μορφές ζωής και μια ατελείωτη ποικιλία από ζωικά και φυτικά οικοσυστήματα. Η διατάραξη και η επιβάρυνση της ισορροπίας όλων αυτών των συστημάτων μπορεί να προκαλέσει πολύ επικίνδυνες και απρόβλεπτες καταστάσεις και συνέπειες για τη ζωή. Η κλιματική αλλαγή (στο βαθμό που πραγματικά είναι αποτέλεσμα της ανθρώπινης δραστηριότητας) και ο αφανισμός σημαντικών και σπάνιων μορφών ζωής είναι αποτέλεσμα αυτής της ανόητης ανθρωποκεντρικής οπτικής.
Ο άνθρωπος από κατασκευής, από τις βιολογικές και νοητικές δυνατότητες με τις οποίες τον προίκισε η φύση, από τις γνώσεις και την τεχνολογία που έχει αναπτύξει, θα όφειλε να συμπεριφέρεται σαν βασικός παράγοντας φροντίδας, ισορροπίας, σταθερότητας και βιωσιμότητας των φυσικών οικοσυστημάτων και όχι έτσι όπως έχει καταντήσει σήμερα σε παράγοντα καταστροφής, δολοφονίας και διαρκούς μόλυνσης του μοναδικού κοινού σπιτιού που τον φιλοξενεί.

Καταλήγοντας τους συλλογισμούς μας πρέπει επίσης να έχουμε στο νου μας ότι καμία ιδεολογία και καμία θεωρία δεν αποδέχτηκε ποτέ την αποτυχία της, γεγονός που μας δείχνει το επίπεδο της ποιότητας και της νοημοσύνης που περιέχουν.
Η κάθε μια απέδιδε πάντα την όποια αποτυχία σε κάποια άλλη.
Ο Καπιταλισμός στον Κομμουνισμό, ο Σοσιαλισμός στον Φιλελευθερισμό, ο Χριστιανισμός στον Μουσουλμανισμό, ο κάθε -ισμός στον άλλο και πάει λέγοντας…
Όλες οι ιδεολογίες απέτυχαν γιατί βασίστηκαν στον ανθρωποκεντρισμό και στο ψέμα και ο κύριος στόχος τους ήταν ο εγκλωβισμός, ο έλεγχος, η ισοπέδωση και η χειραγώγηση των ανθρώπων και όχι η απελευθέρωση και η συνύπαρξή του με όλες τις μορφές ζωής και τα φυσικά συστήματα του πλανήτη.
Είναι ολοφάνερο ότι η απελευθέρωση του ανθρώπου και η συνύπαρξή του με τα πάντα γύρω δεν μπορεί να έρθει μέσα από θεωρίες, ιδεολογίες και περιορισμένες πεποιθήσεις αυθεντιών.
Η ανθρωπότητα από το ξεκίνημά της είναι πάντα αντιμέτωπη με τις ίδιες προκλήσεις, τις ίδιες αγωνίες.
Δεν υπάρχει τίποτα το καινούριο, κάτι που ήδη δεν έχει αναδειχθεί ή ειπωθεί σε μια συγκεκριμένη γλώσσα, προσέγγιση και μορφή, από ένα πλήθος διαφορετικών ανθρώπων και φιλοσοφιών στο πέρασμα των αιώνων.
Το ξύπνημα μιας ξεχωριστής νοημοσύνης, η οποία είναι απαραίτητη για να γίνουμε κάποια στιγμή αληθινά Πολιτισμένοι, μπορεί να συμβεί μόνο όταν ο ανθρώπινος νους αποβάλλει εξ ολοκλήρου όλες τις άχρηστες, τοξικές, νοσηρές και επικίνδυνες θεωρήσεις του παρελθόντος και βρει την αληθινή αξιακή του ταυτότητα που θα τον οδηγήσει στην ουσιαστική απελευθέρωση.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

Εαυτός

Το αντίδοτο

Το HAARP ξεκίνησε το μεγαλύτερο σύνολο πειραμάτων του

Κλιματική και άλλες κρίσεις – Πανανθρώπινη Υποκρισία

Εαυτός

Το αντίδοτο

Το HAARP ξεκίνησε το μεγαλύτερο σύνολο πειραμάτων του

Κλιματική και άλλες κρίσεις – Πανανθρώπινη Υποκρισία

Ένας πολιτισμός που στη βάση του σχεδιασμού του δεν έχει θέσει ξεκάθαρα και πάνω απ όλα την αξία της ζωής, είναι καταδικασμένος να παρακμάζει μέχρι τον πλήρη αφανισμό του
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

© , ReValuetion